Mijn vriend de dakloze alcoholist (degene die me ooit een hap van zijn brie aanbood) blijkt muzikant te zijn. Hij heeft een baan, tegenwoordig, of een taakstraf – hij ruimt in een fluorescerend hes vuilnis op – en had me zien lopen met piano en gitaar. ‘Dat wist ik helemaal niet van je,’ zei hij bewonderend, en daarna vertelde hij over al zijn instrumenten. Ik luisterde even beleefd, maar excuseerde me voor hij me uitnodigde te komen kijken. Hij heeft me al eens eerder gevraagd of ik een relatie met hem wil (‘Het zou op niets uitlopen,’ zei ik toen, ‘we passen niet bij elkaar’) dus dat onderwerp probeer ik te vermijden. En bovendien, ik heb wel wat anders aan mijn hoofd.
